Doelgroep van het jeugdwerk met maatschappelijk kwetsbare jongeren
Het kind moet een naam krijgen
Er bestaat grote eensgezindheid over de vaststelling dat bepaalde groepen van mensen het moeilijk hebben in onze samenleving. Die eensgezindheid is echter ver te zoeken als het gaat om het zoeken naar oorzaken en oplossingen.
Dit uit zich dan ook in de grote rijkdom aan benamingen, theorieën en terminologieën, gaande van armen, kansarmen, vierde wereld, maatschappelijk achtergestelde, randgroepjongeren, maatschappelijk kwetsbaren tot benamingen zoals gedegenereerden, asociale, enz. Elk van deze termen heeft zijn eigen invalshoek en accenten, getuigt van een bepaalde manier van kijken naar het probleem. Maar vooral zie je dat termen een uiting zijn van verschillende visies op de verantwoordelijkheid voor het probleem. Eenvoudig gesteld: ligt die oorzaak, en dus ook de verantwoordelijkheid, bij de betrokken groepen zelf of bij de samenleving?
We goochelen beter niet met termen. Niet alleen wat betreft de inhoud, maar ook omdat elke theorie, elke terminologie het gevaar in zich draagt te stigmatiseren, te veralgemenen, vooroordelen te bevorderen…
Een tweede bedenking is dat heel wat theorieën en terminologieën de neiging hebben om steeds de nadruk te leggen op de problemen van deze mensen. Het positieve in henzelf en hun situatie wordt niet meer gezien, het potentieel aan talenten, mogelijkheden, sterktes, creativiteit, overlevingsdrang, enz. wordt bijna voortdurend ontkend, onderbelicht of verwaarloosd.
Niettegenstaande deze bedenkingen hanteren we binnen Uit De Marge, en hier dus ook, de terminologie “Maatschappelijk kwetsbare kinderen en jongeren”. We kunnen er niet omheen dat je je doelgroep moet definiëren en beschrijven, want hiermee bepaal je ook de manier waarop je met hen wil omgaan. We doen dit met een grote mate aan respect voor deze kinderen en jongeren en nuancering, een beschrijving van de moeilijkheden maar ook van hun mogelijkheden.